ک یا که

حسن بزرگی که تنهایی واسم داشته رو آوردن به خوندن کتاب و غرق شدن در عالمی است ک نویسنده تصویر سازی میکنه ...
کتابهای خوبی خوراک من شد که از انتخاب هاش خیلی خوشحال شدم "سمفونی مردگان" رو هیچ وقت فراموش نمیکنم و حالا هم اسیر "مردی در تبعید ابدی" ام .

خیلی بده آدم کسی رو نداشته باشه که ذوق کشف مطلبهاي قشنگ رو بهش نشون بده. خواستم اینجا بگم که پشیمون شدم ...
پ ن :
1-دارم سعی میکنم "ک" رو "که" بنویسم ترک عادت سخته واسه همین هی بر میگردم و اصلاح میکنم .
2-این اولین پست من تو شرایط جدید پرشین بلاگه ، این شرایط جدید رو دوست ندارم یاد اولین پستم تو اینجا افتادم ، چه دنیایی داشتم ، راستی اون موقع هم تنها بودم ...
/ 0 نظر / 54 بازدید