کاش تولد من هم می ماند برای بعد ...

...

بچه که بودم خیال میکردم همه چیز مال من است، دنیا را آفریده اند که من سرم گرم باشد، آسمان، زمین، پدر، مادر، درخت ها، اسب ها، کالسکه ها و حتی ان گنجشک ها برای سرگرمی من به وجود آمده اند.

بعدها یکی یکی همه چیز را ازم گرفتند. مایعی در رگ هام جاری بود که میگفت این مال شما نیست، راحت باشید.

پسری که عاشق کبوتر ها و خرگوش ها بود، خودش را به درختی دار زد. چرا؟      مادر گفت بماند برای بعد.

کاش تولد من هم می ماند برای بعد، به کجای دنیا بر میخورد؟

                                                                                                            

عباس معروفی

/ 0 نظر / 17 بازدید